เป็นความสูญเสียที่ยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง กับอุบัติเหตุช็อกโลก! ที่พรากชีวิตของ “เจ้าสัว คิงเพาเวอร์” วิชัย ศรีวัฒนประภา ไปอย่างไม่มีทางกลับ

คุณวิชัย สร้างคุณความดีไว้มากไม่น้อยเลยทีเดียวอย่างมากให้กับสังคมไทย โดยเฉพาะ “วงการกีฬา” ที่เจ้าตัวไปสร้างชื่อสุดยอด ด้วยการเป็นเจ้าของชมรมฟุตบอล เลสเตอร์ สิตี้ บนเกาะอังกฤษ

เขาใช้เวลาเพียงแค่ 6 ปีแค่นั้น สร้างสิ่งที่ (มากกว่า) ไม่น่าเชื่อ สำหรับในการพาทีม “สุนัขจิ้งจอกประเทศไทย” คว้าชัยชนะพรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ได้อย่างน่าอัศจรรย์ที่สุด
ผมไม่ได้รู้จักเจ้าสัววิชัยเป็นการส่วนตัว แม้กระนั้นรู้สึกชื่นชมท่านที่เป็น “คนมั่งคั่งใหญ่ใจดี” ซึ่งรู้จักทดแทนคุณแผ่นดินรกรากในทุกแบบ เท่าที่ประสิทธิภาพของตนพึงจะปฏิบัติได้

เวลาที่คุณวิชัยไปซื้อกลุ่มเลสเตอร์ใหม่ๆบอกตามจริงว่าผมรู้สึกเฉยๆไม่ได้ยินดียินร้ายอะไรด้วย เพราะว่ามองดูเพียงว่าเป็น “ของเล่นคนมั่งมี” ที่ไม่ได้มีสาระ กับประเทศชาติสักเท่าไรนัก

โดยเฉพาะกับวงการ “ฟุตบอลไทย” ที่ยังดูไม่ออกว่า จะได้คุณูประโยชน์ที่ที่ไหน

จนกระทั่งกลุ่ม “สุนัขจิ้งจอกประเทศไทย” ผงาดเป็นแชมป์ลีกเมืองผู้ดี จนทำให้ผู้คนทั้งโลกต้องหันมาจุดโฟกัสที่ “คนประเทศไทย” จากที่ฝรั่งตาน้ำข้าวเคยเหยียดหยามเรา เปลี่ยนมาเป็นค้อมนับถือด้วยความเต็มใจ “สารภาพ”
ซึ่งถัดมา คุณวิชัยก็เริ่มผุดแผนการ “ฟ็อกซ์ ฮันท์” เพื่อคัดเด็กไทย ให้ไปฝึกหัดวิทยายุทธ์ลูกหนังระยะยาวผ่านปีที่อังกฤษ กันอย่างเป็นงานเป็นการ นั่นแหละ ผมถึงได้เริ่มเข้าใจถึงแนวทางอันลุ่มลึก ของท่านประธานวิชัย ที่ต้องการสร้างฐานให้นักเตะไทย ได้มีวิถีทางไปค้าลำแข้งในยุโรป

ต้องพูดว่า ในอังกฤษบางครั้งก็อาจจะยังเกิดเรื่อง ที่ยากเย็นสำหรับนักเตะชาติเรา ด้วยเหตุนั้นเจ้าสัวคิงเพาเวอร์ ก็เลยเริ่มหาฐานใหม่ที่ลีกเบลเยียม ด้วยการเข้าเทกโอเวอร์กลุ่มโอเอช ลูเวิน

แล้วก็เป็น “เจ้าโคนง” กวินทร์ ธรรมสัจจานันท์ ยอดนายทวาร “มือ 1” กลุ่มชาติไทย ที่ได้รับโอกาสให้ไปค้าถุงมือเป็นรายแรก
ซึ่งต่อไปก็เชื่อว่า จะมีลำแข้งไทยรายอื่นๆได้ไปวาดลวดลายในโลกกว้าง ผ่านวิถีทางนี้กันอีก เพราะว่าตัวท่านเอง อยากจะมองเห็นนักเตะไทย ได้ไปค้าลำแข้งที่ยุโรปกันเยอะมากๆ

แบบเดียวกับที่นักเตะญี่ปุ่น เกาหลี ได้ทำให้ดูกันมาแล้ว
โดยปลายทางที่ฝัน ของบิ๊กบอสอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ก็คงจะเสมือนคนประเทศไทยทั่วประเทศ ป้อมใจว่ายิ่งมีลำแข้งไทย ไปเล่นอยู่ในลีกที่เจริญรุ่งเรืองแล้วเยอะแค่ไหน

โอกาสที่ “กลุ่มชาติไทยจะไปฟุตบอลโลก” ก็ย่อมมีมากเพิ่มขึ้นแค่นั้น

น่าเสียดายอย่างมากขอรับ คุณวิชัยลงทุนเพาะกล้ากับบอลไทยไว้แล้ว แม้กระนั้นไม่มีโอกาสได้มองเห็นดอกผลของมัน

ตั้งแต่นี้ต่อไป ก็คงจะเป็นหน้าที่ของทายาทอย่าง “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” ที่ต้องตกทอดจิตวิญญาณ และก็เป้าหมายของผู้เป็นบิดาให้สมบูรณ์แบบต่อไป…
R.I.P. ด้วยหัวใจ…ขอรับเจ้าสัว.
ผมเขียนคอลัมน์ “ตะลุยฟุตบอลโลก” ชิ้นนี้ พิมพ์ลงในหน้าข่าวเกรียวกราวกีฬา หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ตั้งแต่วันที่ 31 เดือนตุลาคม 2561 หรือเมื่อเกือบ 3 ปีที่ผ่านมา
เพื่อร่วมไว้อาลัย ต่อการจากไปของเจ้าสัว วิชัย ศรีวัฒนประภา ประธานชมรมอันเป็นหวานใจของสาวก “สุนัขจิ้งจอกประเทศไทย” เลสเตอร์ สิตี้

และก็เป็นอันมากใจให้ “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” ผู้ที่จะตกทอดจิตวิญญาณ ของอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ที่บิดาได้สร้างไว้ให้ดำรงอยู่ชั่วฟ้าดินสลาย

ภาพของ “คุณต๊อบ” ที่ยกถ้วยแชมป์เอฟเอคัพ ในสนามเวมบลีย์ เมื่อวันเสาร์ก่อนหน้าที่ผ่านมา ด้วยประกายตาแวววาม

จับจ้องไปบนอรรธจันทร์ ที่มีรูปขนาดยักษ์ของป๋าวิชัยจ้องมองอยู่
เป็นโมเมนต์ซาบซึ้งใจ.. ที่ไม่ได้อยากต้องการคำบรรยาย

ใดๆก็ตามกับการบรรลุเป้าหมายอันยิ่งใหญ่ ของกลุ่มฟุตบอลอาชีพในอังกฤษ ที่มีเจ้าของเป็นคนประเทศไทย

แม้กระนั้นสามารถทำให้ฝรั่งมังค่า ต้องยอมยกหัวใจให้โดยอาการนิ่ง
ถึงในช่วงเวลานี้ขอเปลี่ยนจาก R.I.P. เป็น Congratulations !!
ที่มอบให้ทายาทชายหนุ่มเครือญาติ “ศรีวัฒนประภา”
ด้วยจิตนับถือ..อย่างแท้จริง.